تبليغاتX
تو را من چشم در راهم

تو را من چشم در راهم

من آن گلبرگ مغرورم، كه مي ميرم ز بي آبى، ولي با خفت و خارى پى شبنم نمیگردم

امروز



زير خاکستر:

زير خاکستر ذهنم باقيست

آتشي سرکش و سوزنده هنوز

يادگاري ست ز عشقي سوزن

که بود گرم و فروزنده هنوز

عشقي آن گونه که بنيان مرا

سوخت از ريشه و خاکستر کرد

غرق در حيرتم از اينکه چرا

مانده ام زنده هنوز

گاهگاهي که دلم مي گيرد

پيش خود مي گويم

آن که جانم را سوخت

ياد مي آرد از اين بنده هنوز

سخت جاني را ببين

که نمردم از هجر

مرگ صد بار به از

بي تو بودن باشد

گفتم از عشق تو من خواهم مرد

چون نمردم، هستم

پيش چشمان تو شرمنده هنوز

گر چه از فرط غرور

اشکم از ديده نريخت

بعد تو ليک پس از آن همه سال

کس نديده به لبم خنده هنوز

گفته بودند که از دل برود يار چو از ديده برفت

سال هاست که از ديده من رفتي ليک

دلم از مهر تو آکنده هنوز

دفتر عمر مرا

دست ايام ورق ها زده است

زير بار غم عشق

قامتم خم شد و پشتم بشکست

در خيالم اما

همچنان روز نخست

تويي آن قامت بالنده هنوز

در قمار غم عشق

دل من بردي و با دست تهي

منم آن عاشق بازنده هنوز

آتش عشق پس از مرگ نگردد خاموش

گر که گورم بشکافند عيان مي بينند

زير خاکستر جسمم باقيست

آتش سرکش و سوزنده هنوز


نوشته شده توسط علیرضا در پنجشنبه 27 تیر1387

لينك مطلب



کسی دیگر نمی کوبد در این خانه متروکه ویران را

کسی دیگر نمی پرسد چرا تنهای تنهایم!!!

ومن شمع می سوزم  ودیگر هیچ چیز از من نمی ماند

ومن گریان ونالانم ومن تنهای تنهایم !!!

درون کلبه ی خاموش خویش اما

کسی حال من غمگین نمی پرسد!!!

و من دریای پر اشکم که توفانی به دل دارم

درون سینه ی پرجوش خویش اما!!!

کسی حال من تنها نمی پرسد

ومن چون تک درخت زرد پاییزم !!!

که هر دم با نسیمی میشود برگی جدا از او

 

   ودیگر هیچی از من نمی ماند!!!

 تقدیم به دوستان گلم


نوشته شده توسط علیرضا در چهارشنبه 12 تیر1387

لينك مطلب



اجازه هست عشق تو رو تو كوچه ها داد بزنم؟            

                 رو پشـت بـــــوم خونه ها اسمتو فریاد بزنم؟

                           اجازه هست كه قلـبمو برات چراغونی كنم؟

پیش نگاه عاشقت،چشـــــمامو قربونی كنم؟

                اجازه میدی تا ابـد سر بزارم رو شونه هات؟

                        روزی هزار و صـد دفه بگم كه میمیرم برات؟

اجازه میدی كه بـگم حرف ترانه هام تویی؟

                دلیل زنده بودنـــــم ، درد بهانه هام تویی؟

                       اجـــازه هست تا تـه مـرگ منتظر تو بشینم؟

تو رویاهــای صورتیم، خودم رو با تو ببینم؟

               اجازه هست جار بزنم بگم چقد دوست دارم؟

                    بگم می خـــوام بخاطرت سر به بیابون بزارم؟

 اجازه میدی قـصه هام با عشق تو جون بگیره؟

             چشمای عاشقـــم واست روزی هزار بار بمیره

                    اجازه میدی عشقـــمو همش بهت نشون بدم؟

 پیش زمین و آسمــون واسه تو دس تكون بدم؟

            اجازه میدی كه فقــــــط تو دنیا با تو بمونم؟

                   هر چی كه عاشقانه بــــود به خاطر تو بخونم؟

 اجازه هست پناه من گــــــرمی آغوشت بشه؟

           هر اسمی جز اسم خودم ،دیـگه فراموشت بشه؟

                   اجازه هست ؟ بگو كه هست ، من همشو دارم میگم

 با تو به آسمون میرم ،با تـــــــــــــو یه آدم دیگم

          اجازه میدی كه بگم ،من مال تـــــــو،تو مال من؟

                 من از تو خواهش می كنم كه زیر وعـــده هات نزن

           اجـــــــازه تـــو دست تـــو ،اجازه من دست تـو

                  خنده من خنـــــــده تو ،شكست من شكست تـو


نوشته شده توسط علیرضا در چهارشنبه 12 تیر1387

لينك مطلب



 

پشته هر چهره شهري است

كوچه هايش پر رمز پرراز

آسمانش چشم گاه باران،گاه آبي

وزماني پر پرواز كبوترهاست

باغ اين شهر پر از قاصدك است

همه اين جا منتظرند،چشم به راه

خاك اين شهر پراز خاطره سبز مسافرهاست

نقدي بايد زد،قصه بكر شنيدن دارد

پشت هر چهره شهري است

پرشمع،پرنذر

آرزوها بادبادكهايي رقصان در هوا سرگردان

فرصتي بايد

براي دل بستن،ديدن

پشت هر چهره شهري است

دروازه لبخند كجاست؟...


نوشته شده توسط علیرضا در چهارشنبه 12 تیر1387

لينك مطلب



باید از اینجا رفت ،
 نه فقط از اینجا ؛
-که ازین رفتن بی حرکت و از هرچه سکون باید رفت-
حرفم از رفتن از "اینجا" نیست ،
                         هرکجا "اینجا" نیست .
آنچه اینجا به میان است ،
                               ز درون پیدا نیست !
رفتن از قالب عشق و رفتن از شط عبور ؛
                     گرازین دو بتوانی رفتن ، رفتنت معنا نیست !
   * * *
صحبتم رفتن از هجرت بی معرفتی است ،
                     به درون باید رفت ، شاید ؛
                                  -از درون باید رفت !
من که خود گفته خود نابلدم پس چه کنم ؟
"رفتن" من به کجاست ؟
 : - اینکه "این" بودم و "آن" یک بشوم ؟!
   - اینکه سرمایه عمرم برود تا بروم ؟!
   - اینکه "افسانه" رفتن بشود همره من تا بروم ؟!
   - یا که اصلا بگذارید ، بگویم که دلم خواست کجاها بروم ...
             (شاید این خواستنم خواست که آخر بروم !؟)
   * * *
: من به یک دهکده در دورترین نقطه دور ،
  ته آن جاده که از روز ازل ، اول بود !
  [پیش دهقان صبور ،
                   مردی از جنس غرور ،
   که دل غمزده اش گهگاهی ،
                   میکند یاد ز ایام سرور ،
  و درین بی مهری دلش از هرچه بلاخیزی دور]
  و درآن دهکده یک کلبه کوچک ، پر نور ،
                                  پر از احساس ، ز شور ،
 من به آن کلبه می اندیشم هنگام عبور ،
          به گواهی دلم ، یک نفر آنجا هست ،
                                             پر از "اشعار شعور".
   * * *
 حال این شعر ز چیست ؟
 شور شاعر ز کجاست ؟
 اصلا آن شاعر کیست ؟
 نسبتم با او چیست ؟
 یا دگر ...
 
 - ناگهان یک آوا ، میرسد از نزدیک :
                                   " تو چه خواهی گفتن ؟!
                                     سر صحبت با کیست ؟!
                                      اهل "رفتن" هستی ؟!
                                      دیگر "افسانه" ز چیست ؟!"-
 مثل اینکه ناگاه ،
 میخوری سیلی محکم از باد ،
 من به خود می آیم ! ..؟..!
 بین "افسانه" و "شعر" و "رفتن" ؛ 
                          چون پری آویزان !
                          برگ زردی ریزان !
 که نسیم سردی ، که نه بالا ببرد ، نه زمینش بزند ؛
                                     ماندم و ماندن من طول کشید ..
 ولی انگار ازین فاصله میترسم من !
                                      - دوقدم مانده به خاک ، 
                                      - سالها تا افلاک ...
 ؛ این یکی میدانم ،
            دوقدم تا به عقب رفتن را راهی نیست !
            (بارها تجربه کردم ، هنری در آن نیست !!)
 پس به وجدان شعورم گویم :
                            ["شعر" از آن تو هست ،
                               تا که "افسانه" تو زنده شود ؛
                                                     با "رفتن"!]
   * * *
  میروم تا که به افلاک سلامی بکنم ،
  من در افلاک "خود"م را بینم ،
  (بین جمع خودمان میماند ؟؟؟)
                      "خودآ" را بینم ...
           بروم پس بروم زود ،
                                            .."خودآ" آنجائی ؟؟؟
   * * *
  گر به افلاک رسم ، خواهم خواند
                       همه را خواهم خواند
             آری ، آری ، "شعر" هم خواهم خواند
             چونکه او بامن ماند ، تا مرا اینجا راند ...
   * * *
  "شعر" یعنی :
                     به احساس خدائی "رفتن"
  "رفتن" اینک یعنی :
                     به "خود" آغشته شدن ،
                     به زمان و به مکان طعنه زدن ،
                     به دهان مهر زدن ، به درون نعره زدن. 
   "رفتن" اکنون یعنی :
                     قافیه باختن و دربدری !
     پس به امید خدا ،
                               من رفتم..

نوشته شده توسط علیرضا در یکشنبه 26 خرداد1387

لينك مطلب



      

      

 


نوشته شده توسط علیرضا در دوشنبه 6 خرداد1387

لينك مطلب



آرزویم این است :

نتراود اشک در چشمان تو هر گز مگر از شوق زیاد  :

 نرود لبخند از عمق نگاهت هرگز و به اندازه هر روز تو عاشق باشی :

عاشق آنکه تو را می خواهد و به لبخند تو از خویش رها می گردد و تو را دوست بدارد به همان اندازه که دلت می خواهد .

 


نوشته شده توسط علیرضا در دوشنبه 6 خرداد1387

لينك مطلب



همیشه برای گلی خاک گلدان باش که اگر به آسمانها هم رسید یادش باشد ریشه اش کجاست.

 

 


نوشته شده توسط علیرضا در دوشنبه 6 خرداد1387

لينك مطلب



      

 


نوشته شده توسط علیرضا در یکشنبه 5 خرداد1387

لينك مطلب



کرده دلم هوای کرب و بلای حسیـــــن

جون و دل و قلب من همه فدای حسین

هر سال میام تو هیئت سینه برات میزنم

پیرهن ِ رنگ مشـــکی پوشیده ام بر تنم

آخه عزای عشقه حسین دوای عشقه

ارادت ِ من آقا همه برای عشـــــقه

منم با دشمناتون همیشه در ستیزم

تو هیئت تو آقا غلامم و کنیـــــزم

سلام به آقای نــــور

سلام به مرد صبور

سلام به نام حسیــــن

سلام به آن نور عین

 سلام به چشمان تو

سلام به دستــان تو

سلام به احساس دل

سلام به عبــاس دل

 سلام یا ثــارالله

سلام ابا عبدالله

 سلام یا بن رسول

سلام یا ابن بتول

 سلام یا ابن علی

سلام یا ابن ولی

 سلام وتر الموتور

سلام نور مسرور

 سلام هر روز و شب

سلام در حال تـــــب

 سلام تا قیامـــت

سلام تا شفاعت

بزرگ است این مصیبت

عظیم است این عظیمـت

من صلحم با شمایان

در جنگ با دشمنان

لعن به بنی امیه

کشتند آن رقیـه

لعنت به شمر ملعون

پا شد به کربلا خون

لعــــــن خدا بر یزید

عشق ِ حسین را ندید

لــعنت به اولین ظلم

لعنت به آخرین ظلم

خــــــــــــدا بده سعادت

هر لحظه و هر ساعت
 
کنم حسیـــن زیارت

شوم نزدش شفاعت


نوشته شده توسط علیرضا در سه شنبه 31 اردیبهشت1387

لينك مطلب



آسمان را که مینگرم عطر خیالت مجالم نمیدهد...

دوباره از نو بازمیگردم به سر سطر ...آنجا که نام زیبای تو نگاشته شده است...

آنجا که نام من آغاز میشود...آن لحظه که عشق می روید و من در هوایش

نفس میکشم...فانوس ستاره ها را خاموش میکنم و چهره ی مهتاب را در پشت ابرها

پنهان میکنم ...تا دستانم در دست های گرم تو جای دارد چشم هایم را بر روی

هر آنچه دیدنیست میبندم...تصنیف عشق را برایت زمزمه میکنم...

تا غروب ستاره ها کنارم بمان و بدان که عاشقانه دوستت دارم...

نوشته شده توسط علیرضا در سه شنبه 31 اردیبهشت1387

لينك مطلب



یه لحظه ، همین نزدیکی  :
 
قدرزمان حال را بدانيد كه گذشته بر نمي گردد و آينده شايد نيايد " گالیله"
 
در کنار تلی از خاکستر تنها مانده ام... خاکستری از تمام خواستن ها و دل بستن ها...
از امید و عشق ...خاکستری از جنس عبور
سکوت را می نگرم که چگونه در همسایگی اش محمل گزیده ام و او پر هیاهو تر از
همیشه فریاد میکشد...اطرافم جز استخوانهای سردی که صدای خرد شدنشان غرش باد را
خاموش میکند هیچ چیز نمی یابم...دوباره گم شدم در میان قفسی که برایم ساخته ای...
 
 
چشم هایم مدام تو را جستجو میکنند و سراغت را از من میگیرند....
از من که فاصله ی خیالم با تو اندازه ی دلی تنگ و گونه ای خیس شده...
کاش کمی انتظار چاشنی خیالم بود...انتظاری بس بیهوده...
اینگونه لااقل گمان میکردم در این ورطه نگاهی نگران و دلی بیتاب را به همراه دارم...
اینگونه شاید دیگر در این دنیای تلخ در دستان خالی عادت به دنبال خود نمیگشتم...
استخوان ها را در آغوش میگیرم...دوباره از نو در زندانی محصور میخزم...
حتی برای روح سرگردانم هم صدایی خیس نغمه نمی خواند...!!!
 
 
OmiD KurDiSh
خط آخــــــــر:
منو تا ساحل چشمای ترم حوصله کن
دستاتو پلی واسه خلوت این فاصله کن
نفسم در نمی آد ماهُ از آسمون بکن
بذار این روزنه راهی شه واسه عبور من

نوشته شده توسط علیرضا در سه شنبه 31 اردیبهشت1387

لينك مطلب



 

    

 

                     

     

                 

 


نوشته شده توسط علیرضا در سه شنبه 24 اردیبهشت1387

لينك مطلب



  


نوشته شده توسط علیرضا در چهارشنبه 18 اردیبهشت1387

لينك مطلب



 
نوشته شده توسط علیرضا در چهارشنبه 18 اردیبهشت1387

لينك مطلب



کپي برداري از مطالب وبلاگ فقط با ذکر منبع مجاز ميباشد .

All Rights Reserved 2008-2010 © by hakimi121.blogfa.com

Design This Web By Noleek ™ @ Ver:2.00 POWERED BY BLOGFA.COM